advizip
خانهمشاهده منتورهاحوزه‌های پشتیبانیدرباره ما
ورود
advizip

از تجربه کسانی که این مسیر را طی کرده‌اند کمک بگیرید، با آگاهی بیشتری تصمیم بگیرید و با اطمینان قدم بعدی را بردارید..

خبرنامه

نکات منتورینگ و به‌روزرسانی‌های پلتفرم را در ایمیل خود دریافت کنید

پلتفرم

  • مشاهده منتورها
  • حوزه‌های پشتیبانی
  • منتور شو

منابع

  • وبلاگ‌ها
  • منابع بر اساس مرحله
  • سوالات متداول

شرکت

  • درباره دانازیپ
  • تماس
  • اطلاعات حقوقی
  • حریم خصوصی
  • سیاست کوکی‌ها
  • شرایط و مقررات

© 2026 دانازیپ. آدم‌های واقعی، تجربه‌های واقعی.

پرداخت امن · منتورهای تایید شده · حفاظت از پلتفرم

بازگشت به بلاگ

برنامه ۱۲ هفته‌ای آمادگی آیلتس در سه ماه

Admin·2026-10-05 07:29
برنامه ۱۲ هفته‌ای آمادگی آیلتس در سه ماه

چطور در سه ماه برای آیلتس آماده شویم؟ برنامه کاربردی ۱۲ هفته‌ای

آمادگی برای آیلتس در مدت سه ماه برای بسیاری از داوطلبان امکان‌پذیر است؛ البته به شرطی که برنامه مطالعه بر اساس سطح فعلی و نمره هدف مشخصی طراحی شده باشد. سه ماه زمان مناسبی است تا تکنیک‌های آزمون را بهتر یاد بگیرید، ضعف‌های تکراری خود را برطرف کنید و عملکرد باثبات‌تری داشته باشید. اما از طرف دیگر، این بازه آن‌قدر طولانی نیست که بتوانید بخش زیادی از آن را با مطالعه پراکنده و بی‌هدف هدر دهید.

بنابراین مهم‌ترین تصمیم شما در ابتدای مسیر این نیست که چه کتابی بخرید یا روز اول چند ساعت درس بخوانید. ابتدا باید دقیقاً مشخص کنید سطح فعلی زبانتان در چه بخش‌هایی با نمره موردنیاز دانشگاه، کارفرما، نهاد صادرکننده مجوز حرفه‌ای یا برنامه مهاجرتی موردنظرتان فاصله دارد.

با آزمون تعیین سطح شروع کنید، نه یک ماراتن مطالعاتی

نتیجه آزمون تعیین سطح فقط یک نمره کلی نیست. جزئیاتی که هنگام بررسی پاسخ‌ها به دست می‌آورید، اغلب از نمره نهایی هم مفیدترند؛ چون دلیل از دست دادن نمره را نشان می‌دهند. بخش Listening آیلتس در چهار قسمت و با ۴۰ سؤال برگزار می‌شود. بخش Academic Reading هم ۴۰ سؤال دارد. در Academic Writing باید به دو تسک پاسخ دهید و آزمون Speaking در سه قسمت، حدود ۱۱ تا ۱۴ دقیقه طول می‌کشد. آشنایی زودهنگام با ساختار آزمون کمک می‌کند مشکلات ناشی از ضعف زبان را از مشکلاتی که به ناآشنایی با قالب آزمون مربوط‌اند، جدا کنید.

برای هر چهار مهارت یک ارزیابی اولیه ساده تهیه کنید و نتیجه را با شرایط موردنیازتان مقایسه کنید. فرض کنید باید نمره کلی ۷ بگیرید و هیچ مهارتی نباید کمتر از ۶٫۵ باشد. نتیجه آزمون آزمایشی شما در Reading برابر ۷٫۵، در Listening برابر ۷، در Speaking برابر ۶٫۵ و در Writing برابر ۵٫۵ است. در چنین شرایطی منطقی نیست برای هر مهارت زمان یکسانی بگذارید. Writing نقطه‌ضعف اصلی شماست و باید از همان ابتدا برنامه را بر اساس آن تنظیم کنید.

هفته‌های ۱ تا ۴: پیش از افزایش سرعت، روی دقت کار کنید

ماه اول باید به شناخت بهتر آزمون و برطرف کردن ضعف‌هایی اختصاص پیدا کند که مرتب باعث از دست دادن نمره می‌شوند. بسیاری از داوطلبان اشتباه می‌کنند و هر چند روز یک‌بار در یک آزمون آزمایشی کامل شرکت می‌کنند، چون آزمون دادن حس پیشرفت ایجاد می‌کند. آزمون کامل برای سنجش سطح مفید است، اما وقتی هنوز مشکلات پایه‌ای خود را برطرف نکرده‌اید، نمی‌تواند بهترین فعالیت آموزشی اصلی شما باشد.

در بخش Reading بررسی کنید اشتباه‌هایتان از کجا می‌آیند: کمبود واژگان، کند بودن در خواندن و پردازش متن، ضعف در تشخیص بازنویسی و مترادف‌ها یا سردرگمی در نوع خاصی از سؤال‌ها؟ ابتدا مجموعه‌های کوچک‌تری از سؤال‌ها را با دقت تمرین کنید و بررسی کنید چرا هر پاسخ اشتباه بوده است. اگر مشکل اصلی مدیریت زمان است، به‌جای اینکه فقط سعی کنید سریع‌تر بخوانید، زمان صرف‌شده برای هر متن و هر نوع سؤال را اندازه بگیرید.

بخش Writing به روش متفاوتی نیاز دارد؛ چون تمرین بدون دریافت بازخورد ممکن است همان اشتباه‌ها را در شما تثبیت کند. آیلتس Writing را بر اساس معیارهایی مانند پاسخ‌گویی به موضوع، انسجام و پیوستگی متن، دامنه واژگان و تنوع و دقت دستور زبان ارزیابی می‌کند. تسک دوم هم وزن بیشتری از تسک اول دارد. به‌جای اینکه پشت سر هم مقاله بنویسید، ابتدا بفهمید کدام معیار مشخص بیشترین محدودیت را در نمره شما ایجاد می‌کند و بعد آگاهانه روی همان مورد کار کنید.

تمرین Speaking را هم باید از همان ماه اول شروع کنید. معیارهای رسمی این بخش شامل روانی و انسجام گفتار، دامنه واژگان، تنوع و دقت دستور زبان و تلفظ است. صدای خود را هنگام پاسخ دادن به سؤال‌های ناآشنا ضبط کنید و دوباره گوش دهید. بررسی کنید آیا بیش از حد مکث می‌کنید، واژه‌های تکراری به کار می‌برید، پاسخ‌هایتان را به‌اندازه کافی بسط نمی‌دهید یا طوری صحبت می‌کنید که دنبال کردن منظورتان دشوار می‌شود.

یک برنامه هفتگی بسازید که بتوانید به آن پایبند بمانید

برنامه سه‌ماهه زمانی شکست می‌خورد که دو هفته اول آن بیش از حد فشرده و غیرواقع‌بینانه باشد. اگر تمام‌وقت کار می‌کنید یا درس می‌خوانید، شاید پنج یا شش جلسه متمرکز در هفته برایتان عملی‌تر از چند ساعت مطالعه در هر روز باشد. تعداد دقیق ساعت‌ها به‌اندازه این موضوع اهمیت ندارد که آیا به‌طور منظم روی مهارت‌هایی تمرین می‌کنید که نمره شما را محدود کرده‌اند یا نه.

یک برنامه هفتگی مفید می‌تواند شامل دو جلسه هدفمند Writing، دو جلسه Reading یا Listening، دو جلسه کوتاه Speaking و یک زمان مشخص برای مرور اشتباه‌ها باشد. مهارت‌هایی که در آن‌ها قوی‌تر هستید همچنان به تمرین نیاز دارند، اما نباید به‌اندازه ضعیف‌ترین مهارتتان از شما وقت بگیرند. یک روز سبک‌تر هم در برنامه قرار دهید تا وقتی کار، دانشگاه یا مسئولیت‌های خانوادگی بیشتر شد، بتوانید برنامه را ادامه دهید.

هر هفته زمانی را هم به بررسی اشتباه‌ها اختصاص دهید. یک دفتر یا فایل دیجیتال داشته باشید و مشکلات تکراری را در آن ثبت کنید؛ لازم نیست هر اشتباه جزئی را بدون دسته‌بندی یادداشت کنید. مثلاً ممکن است متوجه شوید مرتب در سؤال‌های «True, False, Not Given» اشتباه می‌کنید، در Writing حروف تعریف را جا می‌اندازید یا هنگام آوردن مثال در Speaking بیش از حد مکث می‌کنید. همین الگوها نشان می‌دهند هفته بعد باید روی چه موضوعی تمرکز کنید.

هفته‌های ۵ تا ۸: پیشرفت را به عملکردی باثبات تبدیل کنید

در ماه دوم باید از رفع جداگانه ضعف‌ها به سمت عملکرد زمان‌دار و منظم حرکت کنید. در این مرحله باید با بیشتر انواع سؤال‌ها آشنا شده باشید و نقاط ضعف اصلی خود را بشناسید. هدف این است که بتوانید در شرایط مختلف و به‌صورت باثبات به سطح موردنیاز برسید، نه اینکه فقط زمانی عملکرد خوبی داشته باشید که محدودیت زمانی وجود ندارد.

بخش‌های کامل Reading و Listening را در زمان استاندارد آزمون تمرین کنید. پس از هر تمرین، همچنان تمام اشتباه‌ها را بررسی کنید. اگر نمره‌هایتان نوسان زیادی دارند، دلیلش را پیدا کنید. تفاوت میان یک روز خوب و یک روز ضعیف ممکن است از مشکل تمرکز، ناآشنا بودن موضوع متن، مدیریت نامناسب زمان یا وابستگی بیش از حد به حدس زدن ناشی شود.

تمرین Writing هم باید به‌تدریج زمان‌دارتر شود، اما برنامه‌ریزی و بازبینی را کنار نگذارید. پیش از نوشتن، برای تحلیل سؤال وقت بگذارید و بعد بررسی کنید آیا هر پاراگراف مستقیماً از موضع و استدلال شما حمایت می‌کند یا نه. فقط به این دلیل که مقدمه‌های حفظ‌شده یا واژه‌های پیچیده ظاهر آکادمیک‌تری دارند، از آن‌ها استفاده نکنید. توضیح روشن ایده‌ها، زبان دقیق و پاسخ مستقیم به سؤال بسیار مفیدتر از عبارت‌های چشمگیری هستند که در متن طبیعی به نظر نمی‌رسند.

برای Speaking هم به‌جای پاسخ دادن به سؤال‌های جداگانه، مکالمه‌های طولانی‌تر را تمرین کنید. آزمون Speaking آیلتس از موضوع‌های شخصی و آشنا شروع می‌شود، به یک پاسخ طولانی‌تر می‌رسد و در پایان وارد بحثی عمیق‌تر می‌شود. تمرین این روند کمک می‌کند وقتی سؤال‌ها انتزاعی‌تر می‌شوند، همچنان منسجم صحبت کنید.

هفته‌های ۹ و ۱۰: شرایط آزمون واقعی را شبیه‌سازی کنید

در ماه سوم، تعداد تمرین‌های شبیه‌سازی آزمون کامل را بیشتر کنید. باید بدانید وقتی چند بخش دشوار آزمون را در فاصله زمانی کوتاهی پشت سر هم انجام می‌دهید، عملکردتان چه تغییری می‌کند. ممکن است صبحی آرام در خانه نمره Reading خوبی بگیرید، اما همان نتیجه را تحت فشار آزمون واقعی تکرار نکنید.

تا جای ممکن از نمونه‌سؤال‌های رسمی استفاده کنید و فضای آزمون را بازسازی کنید. تلفن همراه را کنار بگذارید، محدودیت زمانی را دقیق رعایت کنید و برای جست‌وجوی معنی واژه‌ها تمرین را متوقف نکنید. بعد از پایان آزمون آزمایشی، فوراً سراغ آزمون بعدی نروید. ابتدا نتیجه را با جزئیات بررسی کنید و مشخص کنید پیش از شبیه‌سازی بعدی چه چیزهایی باید تغییر کنند.

شیوه فعلی برگزاری آزمون هم اهمیت دارد. آیلتس در مارس ۲۰۲۶ اعلام کرد که آزمون سنتی کاغذی از میانه سال ۲۰۲۶ به‌تدریج کنار گذاشته می‌شود و آزمون کامپیوتری به شیوه استاندارد تبدیل خواهد شد؛ البته زمان دقیق تغییر در هر بازار متفاوت است. در بعضی مناطق ممکن است گزینه Writing on Paper هم ارائه شود. بنابراین باید در همان قالبی تمرین کنید که قرار است در روز آزمون با آن روبه‌رو شوید و پیش از روز امتحان، موجود بودن آن را در مرکز محلی خود بررسی کنید.

اگر قرار است پاسخ‌های Writing را تایپ کنید، برنامه‌ریزی و ویرایش متن روی صفحه‌نمایش را تمرین کنید. اگر مرکز آزمون محل شما گزینه نوشتن این بخش روی کاغذ را ارائه می‌دهد و آن را انتخاب می‌کنید، خوانا نوشتن در محدوده زمانی مشخص را تمرین کنید. مهارت‌های زبانی مورد ارزیابی با تغییر شیوه برگزاری عوض نمی‌شوند، اما آشنایی قبلی با قالب آزمون از دردسرهای غیرضروری در روز امتحان کم می‌کند.

هفته‌های ۱۱ و ۱۲: عملکردتان را تثبیت کنید، نه اینکه همه‌چیز را از نو بسازید

دو هفته پایانی برای تثبیت عملکرد است. این زمان مناسبی نیست که ناگهان ساختار کاملاً جدیدی برای مقاله‌نویسی انتخاب کنید، صدها واژه را حفظ کنید یا فقط به‌دلیل یک آزمون آزمایشی ناموفق، تمام روش پاسخ‌گویی به سؤال‌های Reading را تغییر دهید.

به شواهد و نتایج ده هفته گذشته نگاه کنید. کدام نوع سؤال هنوز باعث اشتباه‌های قابل‌پیش‌بینی می‌شود؟ کدام معیار Writing همچنان ضعیف‌تر است؟ آیا وقتی خسته یا مضطرب هستید، عملکرد Speaking افت می‌کند؟ در جلسه‌های پایانی روی کاهش همین ریسک‌های باقی‌مانده تمرکز کنید.

یک یا دو آزمون آزمایشی کامل و واقع‌بینانه دیگر انجام دهید، اما برای بررسی نتیجه و استراحت هم زمان کافی بگذارید. شرکت مداوم در آزمون‌های کامل ممکن است فقط خستگی ایجاد کند، بدون اینکه چیز تازه‌ای یاد بگیرید. وقتی استراتژی اصلی شما تثبیت شده، تمرین‌های کوتاه و هدفمند می‌توانند مفیدتر باشند.

جزئیات عملی رزرو آزمون، مدارک شناسایی لازم، نشانی مرکز و برنامه روز امتحان را هم دوباره بررسی کنید. آیلتس در کشورهای زیادی مرکز آزمون دارد و گزینه‌هایی مانند One Skill Retake به شرایط و امکانات همان مرکز و واجد شرایط بودن داوطلب بستگی دارند.

اگر نمره آزمون‌های آزمایشی هنوز پایین‌تر از هدف باشد، چه کار کنیم؟

سه ماه برای پیشرفت معنادار کافی است، اما نمی‌تواند رسیدن به یک نمره مشخص را تضمین کند. اندازه فاصله شما با نمره هدف اهمیت زیادی دارد. بهتر شدن از عملکرد ناپایدار در سطح ۶ به نمره ۶٫۵ ممکن است با تلاش برای رسیدن به ۷٫۵ در شرایطی که سطح فعلی زبان بسیار پایین‌تر است، تفاوت زیادی داشته باشد.

نتایج آخرین تمرین‌ها را واقع‌بینانه بررسی کنید. اگر در تمام مهارت‌ها به نمره ۷ نیاز دارید، اما در Writing همچنان حدود ۵٫۵ یا ۶ می‌گیرید، امید بستن به یک جهش بزرگ در روز آزمون استراتژی مناسبی نیست. اگر زمان‌بندی درخواستتان اجازه می‌دهد، عقب انداختن آزمون و ادامه آمادگی هدفمند ممکن است از پرداخت مکرر هزینه آزمون مجدد به‌صرفه‌تر باشد.

مثال کاربردی: مایا چطور برنامه دوازده‌هفته‌ای خود را تغییر داد؟

فرض کنید مایا به نمره کلی ۷ در آیلتس آکادمیک نیاز دارد و هیچ‌کدام از مهارت‌هایش نباید کمتر از ۶٫۵ باشد. نتیجه آزمون تعیین سطح او در ابتدا برای Reading برابر ۷٫۵، در Listening برابر ۷، در Speaking حدود ۶٫۵ و در Writing برابر ۵٫۵ است.

در ماه اول، او زمان بسیار بیشتری نسبت به Reading به Writing اختصاص می‌دهد. بازخوردی که دریافت می‌کند نشان می‌دهد دستور زبانش قابل‌قبول است، اما مقاله‌هایش اغلب فقط به بخشی از سؤال پاسخ می‌دهند و ایده‌های اصلی را به‌روشنی بسط نمی‌دهند. مایا پیش از نوشتن برای پاسخ خود طرح اولیه تهیه می‌کند و بعد بررسی می‌کند که هر پاراگراف هدف مشخصی داشته باشد.

در ماه دوم، عملکرد Writing او به‌تدریج باثبات‌تر می‌شود و به محدوده ۶ تا ۶٫۵ می‌رسد. به همین دلیل، تمرین مقاله‌نویسی زمان‌دار و تمرین بیشتر Speaking را به برنامه اضافه می‌کند و برای حفظ آمادگی Reading و Listening، هر هفته یک جلسه به آن‌ها اختصاص می‌دهد. در ماه سوم، آزمون‌های آزمایشی کامل نشان می‌دهند که معمولاً می‌تواند به محدوده نمره موردنیاز برسد؛ هرچند Writing همچنان پرریسک‌ترین مهارت اوست.

برنامه مایا موفق می‌شود، چون با توجه به شواهد و نتایج جدید تغییر می‌کند. او صرفاً به این دلیل که برنامه اولیه در روز اول متعادل به نظر می‌رسید، همان جدول هفتگی را برای تمام دوازده هفته تکرار نمی‌کند.

اشتباهات رایجی که باید از آن‌ها دوری کنید

اولین اشتباه این است که فعالیت زیاد را با پیشرفت واقعی اشتباه بگیرید. تماشای ویدئوهای آیلتس، جمع کردن فهرست واژگان و شرکت مکرر در آزمون‌های آزمایشی ممکن است ساعت‌های زیادی از شما بگیرد، بدون اینکه دلیل اصلی پایین بودن نمره را برطرف کند.

اشتباه دوم، حفظ کردن عبارت‌هایی است که نمی‌توانید در موقعیت‌های مختلف به‌درستی از آن‌ها استفاده کنید. وقتی سؤال تغییر می‌کند، عبارت‌های از پیش آماده ممکن است مصنوعی یا نامتناسب به نظر برسند. ساختارها و واژگان را از طریق استفاده واقعی یاد بگیرید، نه اینکه آن‌ها را مثل تزئین به پاسخ‌ها اضافه کنید.

اشتباه سوم، فرار از دریافت بازخورد است. داوطلبان گاهی مهارت‌هایی را بیشتر تمرین می‌کنند که از آن‌ها لذت می‌برند؛ چون پیشرفت در آن بخش‌ها حس خوبی ایجاد می‌کند. اما یک برنامه قوی عمداً برای ضعف‌های دشواری وقت می‌گذارد که ممکن است مانع رسیدن به نمره موردنیاز شوند.

در نهایت، زبان انگلیسی عمومی را نادیده نگیرید. تکنیک‌های آزمون می‌توانند عملکرد شما را بهبود دهند، اما نمی‌توانند برای همیشه کمبودهای جدی در درک مطلب، واژگان، دستور زبان یا توانایی ارتباط برقرار کردن را جبران کنند.

چیزی که کسی درباره برنامه سه‌ماهه آیلتس به شما نمی‌گوید

هرچه شناختتان از خودتان بیشتر می‌شود، برنامه مؤثر هم ممکن است از حالت کاملاً متعادل فاصله بگیرد. در ابتدای مسیر شاید لازم باشد به هر چهار مهارت توجه کنید، چون هنوز نمی‌دانید مشکل اصلی کجاست. اما تا هفته ششم ممکن است اختصاص زمان یکسان به تمام مهارت‌ها دیگر کارآمد نباشد.

بنابراین سه ماه آمادگی، به معنی تکرار یک برنامه ثابت در دوازده هفته نیست. این دوره از چند مرحله تصمیم‌گیری تشکیل شده که باید بر اساس شواهد و نتایج واقعی انجام شوند. ارزیابی اولیه، برنامه ماه اول را شکل می‌دهد؛ پیشرفت هفته‌های اول روی ماه دوم اثر می‌گذارد و نتیجه آزمون‌های آزمایشی، برنامه ماه سوم را تعیین می‌کند.

همین انعطاف‌پذیری است که یک دوره کوتاه آمادگی را به فرصتی پربازده تبدیل می‌کند.

جمع‌بندی

آمادگی سه‌ماهه برای آیلتس زمانی بهترین نتیجه را می‌دهد که آن را یک فرایند کنترل‌شده برای بهتر شدن بدانید، نه مسابقه‌ای برای تمام کردن منابع آموزشی. سطح فعلی خود را بسنجید، مهارت‌هایی را که نمره‌تان را محدود کرده‌اند پیدا کنید، در ماه اول روی دقت کار کنید، در ماه دوم تمرین زمان‌دار و باثبات را افزایش دهید و در ماه پایانی عملکرد خود را در شرایط آزمون شبیه‌سازی و تثبیت کنید.

مهم‌ترین سؤالی که باید هر هفته از خودتان بپرسید این نیست که «چند ساعت درس خواندم؟»؛ بلکه این است: «هنوز چه چیزی مانع رسیدن من به نمره‌ای می‌شود که واقعاً به آن نیاز دارم؟»

اگر بتوانید با تکیه بر شواهد به این سؤال پاسخ دهید و برنامه هفته بعد را بر همان اساس تغییر دهید، سه ماه می‌تواند به یک دوره آمادگی هدفمند و واقع‌بینانه تبدیل شود، نه شمارش معکوسی خسته‌کننده.

سؤالات متداول

آیا سه ماه برای آمادگی آیلتس کافی است؟

برای بسیاری از داوطلبان بله؛ به‌خصوص اگر سطح فعلی زبانشان فاصله زیادی با نمره موردنیاز نداشته باشد. اگر فاصله زبانی زیاد باشد، ممکن است صرفاً یاد گرفتن تکنیک‌های آزمون کافی نباشد و به زمان بیشتری نیاز داشته باشید.

هر هفته چند ساعت باید مطالعه کنم؟

عدد ثابتی برای همه وجود ندارد. برنامه‌ای را انتخاب کنید که بتوانید به‌طور منظم ادامه دهید و زمان بیشتری به مهارت‌هایی اختصاص دهید که فاصله بیشتری با نمره هدف دارند.

آیا باید هر چهار مهارت آیلتس را هر روز تمرین کنم؟

خیر. بهتر است در طول هفته هر چهار مهارت را در برنامه داشته باشید، اما توجه بیشتری به بخش‌هایی اختصاص دهید که بیشترین احتمال را دارند شما را از رسیدن به نمره موردنیاز بازدارند.

هر چند وقت یک‌بار باید آزمون آزمایشی کامل بدهم؟

در ابتدا یک آزمون برای تعیین سطح انجام دهید و هرچه به زمان آزمون نزدیک‌تر می‌شوید، تعداد شبیه‌سازی‌های کامل را بیشتر کنید. بررسی دقیق اشتباه‌ها از شرکت در تعداد زیادی آزمون آزمایشی مهم‌تر است.

آیا تسک دوم Writing آیلتس از تسک اول مهم‌تر است؟

بله. طبق اعلام آیلتس، تسک دوم در نمره نهایی بخش Writing وزن بیشتری نسبت به تسک اول دارد.

آیا می‌توانم بدون معلم برای آیلتس آماده شوم؟

بله. بسیاری از داوطلبان به‌صورت مستقل مطالعه می‌کنند؛ بااین‌حال، دریافت بازخورد تخصصی برای Writing و Speaking می‌تواند بسیار مفید باشد، چون ارزیابی دقیق این دو مهارت به‌تنهایی دشوارتر است.

اگر نمره یکی از مهارت‌هایم همچنان پایین‌تر از هدف باشد، چه کار کنم؟

ابتدا دلیل تکرار اشتباه‌ها را پیدا کنید و تمرکز اصلی را روی همان بخش بگذارید. اگر بعداً شرایط استفاده از One Skill Retake را داشتید، ممکن است این گزینه هم به کارتان بیاید؛ اما پیش از آن باید مطمئن شوید سازمانی که مدرک را دریافت می‌کند، این نتیجه را می‌پذیرد.