advizip
خانهمشاهده منتورهاحوزه‌های پشتیبانیدرباره ما
ورود
advizip

از تجربه کسانی که این مسیر را طی کرده‌اند کمک بگیرید، با آگاهی بیشتری تصمیم بگیرید و با اطمینان قدم بعدی را بردارید..

خبرنامه

نکات منتورینگ و به‌روزرسانی‌های پلتفرم را در ایمیل خود دریافت کنید

پلتفرم

  • مشاهده منتورها
  • حوزه‌های پشتیبانی
  • منتور شو

منابع

  • وبلاگ‌ها
  • منابع بر اساس مرحله
  • سوالات متداول

شرکت

  • درباره دانازیپ
  • تماس
  • اطلاعات حقوقی
  • حریم خصوصی
  • سیاست کوکی‌ها
  • شرایط و مقررات

© 2026 دانازیپ. آدم‌های واقعی، تجربه‌های واقعی.

پرداخت امن · منتورهای تایید شده · حفاظت از پلتفرم

بازگشت به بلاگ

تافل یا آیلتس؛ شرایط کشورهای مختلف برای پذیرش و مهاجرت

Admin·2026-10-05 07:27
تافل یا آیلتس؛ شرایط کشورهای مختلف برای پذیرش و مهاجرت

تافل یا آیلتس؟ شرایطی که متقاضیان باید در کشورهای مختلف بررسی کنند

انتخاب بین تافل و آیلتس زمانی گیج‌کننده می‌شود که افراد بر اساس نام کشور جست‌وجو می‌کنند و انتظار دارند یک پاسخ قطعی و یکسان برای همه پیدا کنند. در واقع، شرایط زبان انگلیسی معمولاً توسط چند سازمان مختلف تعیین می‌شود. ممکن است یک دانشگاه هر دو آزمون را بپذیرد، اداره مهاجرت فقط یک نسخه مشخص از یکی از آن‌ها را قبول کند و نهاد صادرکننده مجوز حرفه‌ای هم شرایط زبانی جداگانه‌ای داشته باشد. بنابراین ممکن است نمره‌ای داشته باشید که برای پذیرش دانشگاه کاملاً معتبر است، اما در مرحله بعدی، یعنی دریافت ویزا یا مجوز فعالیت حرفه‌ای، هیچ کاربردی نداشته باشد.

برای مقایسه درست، ابتدا باید مشخص کنید مدرک زبان را برای چه هدفی می‌خواهید. آیا برای پذیرش دانشگاه به آن نیاز دارید؟ برای مهاجرت؟ دریافت مجوز حرفه‌ای؟ استخدام؟ یا قرار است یک نمره را برای چند مورد از این اهداف استفاده کنید؟ پس از مشخص شدن هدف، باید شرایط همان سازمانی را بررسی کنید که اختیار تصمیم‌گیری دارد.

چرا شرایط زبان در کشورهای مختلف پیچیده‌تر از چیزی است که به نظر می‌رسد؟

به‌ندرت می‌توان یک نمره ثابت و همگانی مثل «آیلتس موردنیاز کانادا» یا «نمره تافل آلمان» پیدا کرد. دانشگاه‌ها سیاست پذیرش مخصوص خودشان را دارند و حتی دانشکده‌های مختلف یک دانشگاه ممکن است حدنصاب بالاتری از حداقل نمره عمومی دانشگاه تعیین کنند. برنامه‌های مهاجرتی هم می‌توانند از آزمون‌ها و سیستم‌های نمره‌دهی کاملاً متفاوتی استفاده کنند. رشته‌های دارای مجوز حرفه‌ای، مانند پزشکی، پرستاری، حقوق و تدریس نیز ممکن است شرایط زبانی جداگانه‌ای داشته باشند که از الزامات پذیرش دانشگاه و ویزا فراتر می‌رود.

یکی از اشتباهات رایج این است که فرد برای آزمونی آماده می‌شود که دانشگاه می‌پذیرد، اما بعداً متوجه می‌شود مسیر مهاجرتی موردنظرش به آزمون دیگری یا نسخه متفاوتی از آیلتس نیاز دارد. پیش از رزرو آزمون، فهرستی از تمام سازمان‌هایی تهیه کنید که احتمالاً به مدرک زبان شما نیاز خواهند داشت. این کار مشخص می‌کند آیا یک آزمون می‌تواند چند مرحله را پوشش دهد یا باید برای مراحل مختلف در آزمون‌های جداگانه‌ای شرکت کنید.

کانادا: آیلتس برای مهاجرت کاربرد دارد، اما تافل نه

کانادا یکی از روشن‌ترین نمونه‌ها برای نشان دادن تفاوت میان پذیرش تحصیلی و پذیرش مهاجرتی است. دانشگاه‌های کانادا معمولاً تافل iBT و آیلتس آکادمیک را می‌پذیرند؛ البته هر دانشگاه و هر رشته حداقل نمره مخصوص خود را دارد. بنابراین دانشجویی که برای دانشگاهی در کانادا اقدام می‌کند، ممکن است بتواند با توجه به نقاط قوت خود و سیاست دانشگاه، یکی از این دو آزمون را انتخاب کند.

اما شرایط سیستم اکسپرس انتری متفاوت است. اداره مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا (IRCC) در حال حاضر برای اثبات زبان انگلیسی در اکسپرس انتری آزمون‌های CELPIP-General، آیلتس General Training و PTE Core را می‌پذیرد. تافل iBT در فهرست آزمون‌های تأییدشده اکسپرس انتری قرار ندارد و نسخه آکادمیک آیلتس هم آزمونی نیست که برای این سیستم مشخص شده باشد. کانادا همچنین اعلام کرده است که نتیجه آزمون مجدد تک‌مهارتی آیلتس (One Skill Retake) را برای اکسپرس انتری نمی‌پذیرد.

بنابراین متقاضی‌ای که هم به تحصیل در کانادا و هم به مهاجرت اقتصادی پس از آن فکر می‌کند، باید فراتر از شرایط پذیرش دانشگاه را ببیند. ممکن است آیلتس آکادمیک برای دانشگاه کافی باشد، اما برای اکسپرس انتری کاربرد نداشته باشد. آیلتس جنرال می‌تواند برای مهاجرت مناسب باشد، اما الزاماً شرط پذیرش دانشگاه را برآورده نکند. تافل هم ممکن است آزمون بسیار خوبی برای درخواست دانشگاه باشد، اما در اکسپرس انتری ارزش مستقیمی نداشته باشد.

کانادا یک نکته مهم را نشان می‌دهد: در یک کشور ممکن است چند سیستم متفاوت برای سنجش زبان وجود داشته باشد و نباید آن‌ها را قابل‌جایگزینی با یکدیگر فرض کرد.

بریتانیا: ممکن است معیار ویزا بر اساس CEFR باشد، نه یک نمره مشخص آیلتس

در بریتانیا لایه دیگری از پیچیدگی وجود دارد؛ چون شرایط زبان در بسیاری از مسیرهای مهاجرتی بر اساس سطوح چارچوب مشترک اروپایی مرجع برای زبان‌ها (CEFR) اعلام می‌شود، نه یک نمره واحد آیلتس یا تافل. دانشگاه‌ها ممکن است طبق سیاست پذیرش خود آیلتس، تافل یا مدارک دیگری را قبول کنند، اما شرایط ویزا به نوع مسیر مهاجرتی و روش‌های مجاز اثبات زبان بستگی دارد.

طبق راهنمای فعلی بریتانیا برای مسیر Skilled Worker، متقاضیانی که در نخستین درخواست واجد شرایط خود باید زبان انگلیسی را اثبات کنند، معمولاً لازم است در مهارت‌های خواندن، نوشتن، گفتاری و درک زبان دست‌کم به سطح B2 در چارچوب CEFR برسند. برخی افرادی که پیش از ۸ ژانویه ۲۰۲۶ این نوع اقامت را داشته‌اند و اکنون برای تمدید، به‌روزرسانی یا تغییر وضعیت اقدام می‌کنند، ممکن است همچنان مشمول شرط سطح B1 باشند. اگر برای اثبات زبان به آزمون نیاز باشد، باید در آزمون Secure English Language Test از یکی از ارائه‌دهندگان مورد تأیید شرکت کنید.

نکته عملی این است که اگر دانشگاهی اعلام کند «تافل را می‌پذیریم»، این موضوع به‌طور خودکار به معنی آن نیست که همان نتیجه تافل برای مسیر مهاجرتی شما هم قابل‌استفاده است. همین‌طور، آیلتسی که از نظر دانشگاه پذیرفته می‌شود، الزاماً محصول یا نسخه مناسب برای تمام موقعیت‌های ویزایی بریتانیا نیست.

بنابراین حتی اگر هر دو مرحله به اثبات زبان نیاز داشته باشند، شرایط پذیرش دانشگاه و مدارک لازم برای ویزا را جداگانه بررسی کنید.

استرالیا: هر دو آزمون پذیرفته می‌شوند، اما شرایط برگزاری هم اهمیت دارد

استرالیا برای اهداف ویزایی چند آزمون زبان از جمله آیلتس و تافل iBT را می‌پذیرد، اما نمره موردنیاز به نوع ویزا و سطح زبان موردنظر بستگی دارد. مقررات در اوت ۲۰۲۵ هم تغییر کرده‌اند؛ به همین دلیل جدول‌های مقایسه قدیمی ممکن است دیگر قابل‌اعتماد نباشند.

برای ویزای دانشجویی، اداره امور داخلی استرالیا در چارچوب جدید، حداقل نمره استاندارد آیلتس آکادمیک یا جنرال را ۶ و نمره تافل iBT را ۶۷ اعلام کرده است. در بعضی دوره‌های ترکیبی زبان انگلیسی یا مسیرهای آموزشی خاص، ممکن است نمره پایین‌تری هم پذیرفته شود. از ۲۱ ژانویه ۲۰۲۶، متقاضیانی که برای اهداف ویزایی استرالیا در آزمون تافل شرکت می‌کنند، هنگام ثبت‌نام باید گزینه «Taking TOEFL for Australia» را انتخاب کنند.

شیوه برگزاری آزمون هم در استرالیا اهمیت دارد. اداره امور داخلی این کشور آزمون‌های کاملاً آنلاین و تحت نظارت از راه دور، مانند IELTS Online یا TOEFL iBT Home Edition، را به‌عنوان مدرک زبان برای ویزا نمی‌پذیرد. برای دریافت عنوان «Proficient English» نیز شرط فعلی آیلتس حداقل نمره ۷ در هر چهار مهارت است. تافل هم حدنصاب جداگانه‌ای برای هر مهارت دارد و باید از مسیر ثبت‌نام مخصوص استرالیا استفاده شود.

پس برای متقاضیان استرالیا، انتخاب فقط بین آیلتس و تافل نیست. باید نوع ویزا، تاریخ آزمون، شیوه برگزاری و نمره دقیق موردنیاز در هر مهارت را بررسی کنید.

نیوزیلند: برای اقامت نیروی متخصص، هم آیلتس و هم تافل قابل‌استفاده‌اند

نیوزیلند در حال حاضر برای چند مسیر مهاجرتی، هم آیلتس و هم تافل iBT را می‌پذیرد. برای ویزاهای اقامت نیروی متخصص، اداره مهاجرت نیوزیلند حداقل نمره کلی ۶٫۵ آیلتس یا ۷۹ تافل iBT را برای متقاضی اصلی اعلام کرده است. حدنصاب اعلام‌شده برای همسر و فرزندان تحت تکفل پایین‌تر است.

مسیرهای کاری ممکن است شرایط متفاوتی داشته باشند. برای برخی متقاضیان ویزای Accredited Employer Work Visa که در گروه‌های شغلی مشمول شرط زبان قرار می‌گیرند، راهنمای فعلی آزمون آیلتس با نمره کلی ۴ یا تافل iBT با نمره ۳۱ را در میان گزینه‌های قابل‌قبول قرار می‌دهد. معمولاً نتیجه آزمون نباید بیشتر از دو سال از تاریخ صدورش گذشته باشد و باید در یک مرکز آزمون حضوری مورد تأیید گرفته شده باشد، نه از طریق آزمون خانگی.

تفاوت میان شرایط اقامت نیروی متخصص و بعضی ویزاهای کاری نشان می‌دهد چرا جست‌وجوی یک نمره واحد برای «مهاجرت به نیوزیلند» گمراه‌کننده است. حدنصاب را نوع مسیر تعیین می‌کند.

اگر برای مسیر دقیق شما هر دو آزمون آیلتس و تافل پذیرفته می‌شوند، آن‌وقت شیوه برگزاری آزمون، شرایط دانشگاه و عملکرد شخصی شما می‌توانند عوامل تعیین‌کننده باشند.

آلمان: شرایط دانشگاه معمولاً مهم‌تر از یک قانون سراسری آیلتس است

در آلمان یک نمره واحد تافل یا آیلتس برای تمام رشته‌های بین‌المللی وجود ندارد. دوره‌هایی که به زبان انگلیسی ارائه می‌شوند، معمولاً شرایط زبانی مخصوص خود را دارند. این شرایط ممکن است بین دانشگاه‌های مختلف و حتی میان رشته‌های یک دانشگاه متفاوت باشد. بعضی برنامه‌ها چند آزمون مختلف یا مدارک جایگزین، مانند تحصیل قبلی به زبان انگلیسی، را می‌پذیرند؛ در حالی که رشته‌های آلمانی‌زبان طبیعتاً بر تسلط به زبان آلمانی تمرکز دارند.

برای آلمان بهتر است از انتخاب رشته و دانشگاه شروع کنید. چند دوره تحصیلی واقعی را در فهرست کوتاه خود قرار دهید، مدارک زبانی پذیرفته‌شده و حداقل نمره هر مهارت را یادداشت کنید و بعد آزمونی را انتخاب کنید که برای بیشتر گزینه‌هایتان قابل‌قبول باشد. در مسیرهای کاری یا اقامتی هم ممکن است آزمون انگلیسی نقش اصلی را نداشته باشد و موضوعاتی مانند معادل‌سازی حرفه‌ای، شرایط شغل یا تسلط به زبان آلمانی اهمیت بیشتری پیدا کنند.

اسپانیا و ایتالیا: شرایط خود رشته را بررسی کنید، نه یک نمره کلی برای کشور

اسپانیا و ایتالیا هم برای تمام دوره‌های انگلیسی‌زبان یک نمره سراسری آیلتس یا تافل ندارند. دانشگاه‌ها و رشته‌ها مدارک زبانی موردقبول خود را تعیین می‌کنند و شرایط مهاجرت تحصیلی نیز از شرایط پذیرش دانشگاه جداست.

ممکن است یک دانشگاه نمره‌ای را بپذیرد، اما دانشگاه دیگری همان نتیجه را قبول نکند. هنگام مقایسه گزینه‌ها، فهرست واقعی دانشگاه‌های موردنظرتان را بررسی کنید و به یاد داشته باشید که تحصیل به زبان انگلیسی، ارزش عملی یادگیری اسپانیایی یا ایتالیایی را برای کارآموزی، اشتغال، امور اداری و زندگی پس از فارغ‌التحصیلی از بین نمی‌برد.

تغییر سیستم نمره‌دهی تافل در سال ۲۰۲۶، مقایسه‌های قدیمی را پرریسک کرده است

تافل در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۶ تغییر مهمی در سیستم نمره‌دهی خود ایجاد کرد. سازمان ETS اکنون نمره کلی و نمره بخش‌های مختلف TOEFL iBT را بر اساس مقیاس ۱ تا ۶ و با فاصله‌های نیم‌نمره‌ای گزارش می‌کند. در یک دوره انتقالی دو‌ساله، کارنامه‌ها همچنان یک نمره کلی معادل در مقیاس قدیمی ۰ تا ۱۲۰ را هم نشان می‌دهند تا دانشگاه‌ها فرصت تطبیق سیاست‌های پذیرش خود را داشته باشند.

این تغییر اهمیت دارد، چون وب‌سایت دانشگاه‌ها هم‌زمان به‌روزرسانی نمی‌شوند. ممکن است هنوز در صفحه پذیرش دانشگاهی حدنصاب تافل ۹۰ یا ۱۰۰ را ببینید، در حالی که در راهنمای جدید همان دانشگاه از مقیاس ۱ تا ۶ استفاده شده باشد. ETS در حال حاضر راهنمای مقایسه نمره‌ها را ارائه می‌کند، اما در نهایت این سازمان دریافت‌کننده مدرک است که تعیین می‌کند چه نمره‌ای را می‌پذیرد.

بنابراین خودتان نمره جدید را به مقیاس قدیمی تبدیل نکنید و فرض نکنید دانشگاه هم دقیقاً از همان روش استفاده می‌کند. اگر صفحه پذیرش دانشگاه به‌روز به نظر نمی‌رسد، از آن‌ها بپرسید نمره‌های تافل مربوط به بعد از ژانویه ۲۰۲۶ را چگونه ارزیابی می‌کنند.

در این مورد، اطلاعات جدید اهمیت بسیار بیشتری از توصیه‌های قدیمی در انجمن‌ها و فروم‌ها دارد.

شیوه برگزاری آیلتس هم تغییر کرده است

آیلتس اعلام کرده است که از میانه سال ۲۰۲۶ آزمون سنتی کاملاً کاغذی را متوقف می‌کند؛ البته زمان دقیق این تغییر در بازارهای مختلف متفاوت خواهد بود. برگزاری کامپیوتری به شیوه استاندارد تبدیل می‌شود و در بعضی مناطق هم ممکن است گزینه «Writing on Paper» برای داوطلبانی ارائه شود که ترجیح می‌دهند این بخش را با دست بنویسند.

به همین دلیل، مقایسه‌های قدیمی که آیلتس را گزینه مناسب‌تر برای افرادی می‌دانستند که نوشتن روی کاغذ را ترجیح می‌دهند، به‌تدریج اعتبار خود را از دست می‌دهند. اکنون متقاضیان هر دو آزمون باید عملکرد خود در محیط کامپیوتری را جدی بگیرند.

اگر سرعت تایپ، خواندن متن روی صفحه‌نمایش یا مدیریت یادداشت‌های دیجیتال روی عملکرد شما تأثیر می‌گذارد، پیش از انتخاب آزمون در شرایطی مشابه آزمون واقعی تمرین کنید. تصمیم خود را بر اساس شکل برگزاری آیلتس یا تافل در چند سال قبل نگیرید.

چطور بین آیلتس و تافل، آزمون مناسب را برای چند کشور انتخاب کنیم؟

اگر برای چند کشور اقدام می‌کنید، پیش از شروع مطالعه یک جدول مقایسه شرایط بسازید. نام هر دانشگاه، مسیر ویزا و نهاد حرفه‌ای را در یک ردیف جداگانه قرار دهید. سپس آزمون‌های موردقبول، نسخه لازم، حداقل نمره کلی، حدنصاب هر مهارت، مدت اعتبار نتیجه و محدودیت‌های مربوط به آزمون خانگی یا آزمون مجدد را ثبت کنید.

در بیشتر موارد، بهترین آزمون گزینه‌ای است که بخش بیشتری از درخواست‌های مهم شما را پوشش دهد، بدون اینکه مجبور شوید در قالبی شرکت کنید که معمولاً در آن عملکرد ضعیف‌تری دارید.

برای مثال، متقاضی‌ای که اکسپرس انتری کانادا را در نظر دارد، باید به آیلتس جنرال یا یکی دیگر از آزمون‌های مورد تأیید IRCC توجه ویژه‌ای داشته باشد؛ چون تافل برای این مسیر قابل‌استفاده نیست. اما فردی که فقط برای دانشگاه‌هایی در آمریکا و اروپا اقدام می‌کند، ممکن است آزادی عمل بیشتری برای انتخاب میان آیلتس آکادمیک و تافل داشته باشد.

ارزش هر آزمون را باید بر اساس برنامه آینده خودتان بسنجید، نه محبوبیت جهانی آن.

اگر فهرست مقصدها و دانشگاه‌هایتان هنوز قطعی نیست، آزمونی را در اولویت بگذارید که در گسترده‌ترین مجموعه از گزینه‌های واقع‌بینانه پذیرفته می‌شود؛ اما برای انعطاف‌پذیری فرضی، عملکرد خودتان را قربانی نکنید. آزمونی که پذیرفته می‌شود فقط زمانی ارزشمند است که بتوانید در مهلت درخواست، نمره لازم را در آن به دست آورید.

چیزی که کسی درباره مقایسه آیلتس و تافل در کشورهای مختلف به شما نمی‌گوید

یکی از پرهزینه‌ترین اشتباه‌ها لزوماً انتخاب آزمون دشوارتر نیست؛ بلکه انتخاب آزمونی است که فقط مرحله اول مسیر شما را پوشش می‌دهد.

آزمون زبان بخشی از یک برنامه بزرگ‌تر برای تحصیل و مهاجرت است. پذیرش دانشگاه، مهاجرت، دریافت مجوز حرفه‌ای و پیشرفت شغلی در بلندمدت ممکن است هرکدام شرایط جداگانه‌ای ایجاد کنند. اگر این مراحل را از ابتدا بشناسید، شاید بتوانید از شرکت دوباره در آزمون جلوگیری کنید یا دست‌کم از قبل بدانید که در مرحله‌ای دیگر به آزمون متفاوتی نیاز خواهید داشت.

در این مرحله، تجربه افرادی که مسیر مشابهی را طی کرده‌اند هم می‌تواند کمک‌کننده باشد. کسی که به‌تازگی برای تحصیل یا مهاجرت به کشور موردنظر شما اقدام کرده، می‌تواند توضیح دهد در مراحل بعدی با چه الزام زبانی‌ای روبه‌رو شده است؛ البته تجربه شخصی باید در کنار قوانین رسمی و به‌روز قرار بگیرد، نه اینکه جای آن‌ها را بگیرد.

جمع‌بندی

شرایط تافل و آیلتس را نمی‌توان فقط با دانستن نام کشور به‌درستی فهمید. کانادا میان پذیرش تحصیلی و آزمون موردنیاز اکسپرس انتری تفاوت قائل می‌شود. بریتانیا در بسیاری از مسیرها از سطح‌بندی CEFR و مدارک تأییدشده استفاده می‌کند. استرالیا هر دو آزمون را برای بسیاری از اهداف می‌پذیرد، اما شرایط دقیق نمره و شیوه برگزاری دارد. نیوزیلند هم هر دو را برای چند مسیر قبول می‌کند، اما حدنصاب اقامت و کار در آن یکسان نیست. در آلمان، اسپانیا، ایتالیا و آمریکا نیز معمولاً دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزشی نقش اصلی را در تعیین حدنصاب پذیرش دارند.

پیش از رزرو آزمون، تمام سازمان‌هایی را که ممکن است به مدرک شما نیاز داشته باشند مشخص کنید و سیاست فعلی هرکدام را بررسی کنید. سپس آزمونی را انتخاب کنید که درخواست‌های واقعی شما را پوشش می‌دهد و با نقاط قوتتان سازگار است.

سؤال درست این نیست که «کدام کشور آیلتس را ترجیح می‌دهد و کدام تافل را؟»؛ بلکه باید بپرسید: «کدام نتیجه آزمون در مراحل بعدی برنامه من هم قابل‌استفاده خواهد بود؟»

سؤالات متداول

آیا کانادا برای اکسپرس انتری تافل را می‌پذیرد؟

خیر. اکسپرس انتری در حال حاضر برای زبان انگلیسی آزمون‌های CELPIP-General، آیلتس General Training و PTE Core را می‌پذیرد، نه تافل iBT.

آیا استرالیا هم آیلتس و هم تافل را قبول می‌کند؟

بله، برای چند نوع ویزا هر دو آزمون پذیرفته می‌شوند؛ اما حدنصاب نمره و شرایط برگزاری به نوع ویزا و تاریخ آزمون بستگی دارد.

آیا نیوزیلند برای اقامت نیروی متخصص تافل را می‌پذیرد؟

بله. در راهنمای فعلی اقامت نیروی متخصص، برای متقاضی اصلی نمره ۷۹ تافل iBT یا نمره کلی ۶٫۵ آیلتس ذکر شده است.

آیا دانشگاه‌های آمریکا الزاماً تافل می‌خواهند؟

خیر. قانون سراسری واحدی وجود ندارد که همه دانشگاه‌های آمریکا را ملزم به پذیرش تافل کند. هر دانشگاه خودش تعیین می‌کند کدام آزمون‌های زبان و چه حداقل نمره‌ای را می‌پذیرد.

آیا آلمان، اسپانیا و ایتالیا برای دوره‌های انگلیسی‌زبان یک نمره سراسری آیلتس دارند؟

خیر. معمولاً دانشگاه‌ها و هر رشته تحصیلی، شرایط پذیرش زبانی مخصوص خود را تعیین می‌کنند.

آیا سیستم نمره‌دهی تافل در سال ۲۰۲۶ تغییر کرده است؟

بله. از ۲۱ ژانویه ۲۰۲۶، تافل iBT از مقیاس ۱ تا ۶ استفاده می‌کند. در دوره انتقالی، نمره معادل در مقیاس قبلی هم در کارنامه گزارش می‌شود.

پیش از انتخاب آیلتس یا تافل چه چیزهایی را باید بررسی کنم؟

آزمون‌های موردقبول هر دانشگاه، مسیر مهاجرت و نهاد حرفه‌ای، نسخه دقیق آزمون، حداقل نمره کلی و هر مهارت، مدت اعتبار نتیجه و محدودیت‌های مربوط به شیوه برگزاری یا آزمون مجدد را بررسی کنید.